Türk Arıcılığına Hizmet

  Ben bu işe başladığımda, bu işin olumsuzluklarını fazlasıyla abartanlar olmuştu. Ama, insanoğlunun Allahın izniyle üstesinden gelemiyeceği şey yoktur.

 

  Zamanla ve gerçekten samimi dostluklarla kısa sürede bu işin inceliklerini öğrendim ve hala öğrenmeye devam ediyorum.

 

  Bilmenin, öğrenmenin sınırı yok.

 

  Hele, bu arıcılıkta daha keşfedilmedik çok şeyler olduğuna inanıyorum.

Rabbimin Lütfu sonsuz.

 Allah razı olsun. Ali Türk abimin vermiş olduğu arılardan sonra, şimdide eski ortak dayıoğlu iki kovan arı verdi. "hakkın geçti birlikte çalıştık ettik eyledik içimden geldi 25 çıta arı vereceğim." diye tutturdu.

 Çarşamba günü iki kovan arıyı bırakmış gitmiş. Israrla istemem dediğim halde bırakıp gitti. Nasip olursa bu gelen arıları mevcut arılarımı güçlendirme de kullanacağım.

Yeni Karniyollar, yeni arılar, yeni kovanlar, yeni arılık, yeni bir yıl.....

 Bu anlamlı hediyelerinden dolayı Ali Türk abime sonsuz Teşekkürlerimi sunuyorum. Rabbim ebeden razı olsun. Her iki cihanda da bunaltmasın...

 

 

    Takipçilerim bilirler, benim bu arıcılık serüvenim çok ilginçliklerle dolu. 'Arıcılık benim için bitti' dediğim anda Rabbim bir vesileyle arı nasip eder, yüzümü güldürür. Rabbime sonsuz şükür ve hamdü senalar ediyor, buna vesile olan dostlarımdan razı olmasını diliyorum.

Yeni yıl, 2013 yılı ve yeni arıcılık

 

Değerli dostlarım ve takipçilerim;

Öncellikle hepinizi Allahın selamı ile selamlıyorum…

uzzzzzzuuuuuunca bir aradan sonra sizlerle bir şeyler paylaşmak istedim.

İnsanın hayatı, mutluluklarla ve hüzünlerle dolu. Kah ağlıyor kah gülüyoruz. İmtihan dünyası olmasının bir sebebi bu.

Arıcılığa başladığım günden bugüne dek, Sanal alemde çok ama çok dostum oldu. Çoğunu şahsen görmedim bile. Ve bir çok yerden yüzünü görmediğim insanlarla telefonda dakikalarca sohbet etme imkânım oldu.

Bu alemin bana kattıklarını, artılarını saymakla bitiremem. Bu alemde bana gönlünü açan samimiyetinden şüphe etmediğim ağabeylerime, arkadaşlarıma daima duacıyım.

29.07.2012...

Sevgili Babacığımı; 29 Temmuz gecesi Rahmana yolcu ettik...

Kelimelerin ve tesellilerin yetersiz kaldığı, insanın Dünya denen şu kocaman yalanda, acı gerçeği taddığı, tarifi zor zamanlardan biriydi... 29 Temmuz gecesi...

"Üç aylarını birisi, Yasinin yarısı" değiminin anlam bulduğu, " ALLAH... ALLAH... LE İLAHE İLLALLAH..."  diye diye Rahmana yürüdüğü bir geceydi... Oysa ki, tek kelime edecek mecali ve hali yokken...

Ardında, şahsım ve ailemde saklı kalması gerektiğine inandığım olağan üstü hadiseler, sırlar ve gizemler bırakarak gitti...

Ve yüzünde bir tebessümle...

Herkesin babası gibi benimde Babacığım hakkında anlatacağım o kadar çok şey varki... Zaman ve mekan yetmez...

Bu zor ve acı günümüzde beni ve ailemizi yanlız bırakmayan tüm dostlarımızdan Allah razı olsun. Rabbim siz değerli dostlarımıza, sağlıklı sıhatli hayrılı uzun ömürler versin. Babamı ve sizleri ve de sizin ahirete göçmüş yakınlarınızı Rabbim rahmetiyle, Rasulüne komşu eylesin, Cennette Cemaliyle mükafatlandırsın...

Bizleride sizlerle haşretsin...

Son olarak bu yazıyı okuyan dostalarımdan istirhamım. Babacığıma hediye etmek üzere bir Fatiha üç İhlas okumalarıdır.

Şimdinen Allah kabul etsin...

 Allah razı olsun...